Omdat we gisteren met de fiets vanuit de camping rechtsaf gereden hadden – voor wie kaartleest: oostwaarts – wilden we vandaag dus westwaarts fietsen.
De weg is ook wel stijgend langs de Esch naar Schlanders, maar het valt echt wel mee. De tocht heen bedraagt toch een kleine 25 km. Reken dus zelf ons dagtotaal maar uit!
Onderweg komen we Tschars tegen die een gotische kerk heeft. Die hebben we links (eigenlijk rechts haha) laten liggen.We reden verder naar Kastelbell (= Castelbello). Dat kasteel hebben we niet bezocht, omdat dat enkel onder begeleiding kan. Je kunt dit ook vertalen naar: geen zin, als je toch moet wachten (tot een uur) om binnen te geraken.
We fietsten verder tussen de appelbomen links en rechts van ons (zie ook de foto hierboven met de appelbomen op de voorgrond) en soms alleen maar aan één kant terwijl de Etsch verder stroomt aan de andere kant. Op de Etsch wordt door enkelingen aan raften gedaan.
We fietsten Laces binnen. Wat ons boeide was die middag een restaurantje dat vooral Tirools eten serveerde. We gingen voor de Schweinebraten met Knödel en Salat. Er stond op het reclamebord buiten dat ze “burgerlijk eten” serveerden. Nadat ons bord op tafel stond, hadden we snel door wat ze daarmee bedoelden. Ik kreeg mijn bord helemaal niet op: één i.p.v. twee Knödels had echt voldoende geweest en drie sneden vlees… dat is voer voor boeren die reuzenhonger hebben. Maar het smaakte naar moeders keuken (voor zover dat kan als je op den vreemde bent natuurlijk) en daarom alleen al een aanrader.
We vervolgden de weg naar het Martelldal, maar na een fikse klim was mijn kaarsje uit en wilde ik niet meer die richting uit. De computer rekende nog een flinke 11 km extra uit, en dat had ik er niet voor over.
Zo werd Schlanders het einddoel. Schlanders heeft de hoogste toren op zijn kerk in Tirol. Je ziet ze dan ook als referentiepunt lang voor je het stadje binnenrijdt. Nee, ook hier geen kerk bezocht, maar gezocht naar een gelateria en er elk een ijsje als dessert gegeten. De suikers en de rust aan het terras deden ons de vermoeide benen vergeten en we fietsten naar de camping terug. Het is fijn rijden naast de Etsch die voor wat verkoeling zorgt, want we zeggen en schrijven 27 graden.
Na onze terugkomst een lekker Oostenrijks wijntje gekocht en natuurlijk ook gekraakt. Prosit!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten