Het wolkendek en de wind voorspelden een eerder frisse en onvoorspelbare dag. Er was 33 graden en onweerachtig weer voorspeld. Dan weet je niet gauw of je je plan wel moet doorvoeren. Ach, vorige zomer hebben we voor hetere vuren gestaan en weer of geen weer we moesten in Canada en Alaska ook verder.
Zoals de titel al laat vermoeden, reden we naar Bolzano (zo’n uurtje rijden) alwaar één van de routes naar hartje Dolomieten voert. De Grande Dolomiti, de route die voor ons lag, voert ons langs bergdorpen tot vrij hoog in de bergen, waar durfals (ofte bergbeklimmers) steile bergwanden proberen te bedwingen. Het is er niet warm meer: 19 graden en op de hoogste plaatsen nog amper 15 graden, maar het regent die dag eigenlijk niet (of tellen die 10 minuten mee?). De Dolomieten zijn zeer spits en eigenlijk dreigende rotsblokken, tja, wat dacht je, van dolomiet. Je weet wel, die opritten die uit dolomietsteentjes gemaakt zijn. Die komen dus wellicht van hier. Wat ook opvalt: als een Belg wil tonen hoe goed hij wel kan fietsen, gaat hij de Mont Ventoux op. Hier is elke berg goed en er worden dan gretig foto’s op de top genomen. Best grappig, zo’n prestaties. Enfin, we hebben dus het Val Gardena gewoon doorkruist. We kunnen niet zeggen dat we de Dolomieten gezien hebben, maar wel geproefd. Het oppervlak dat de Dolomieten beslaan, is vele keren groter dan wat wij vandaag gezien hebben. Maar we hebben nu tenminste een idee van zijn schoonheid. Dat de Dolomieten deel uitmaken van de Alpen, wordt hier in alle talen verzwegen. Maar wat maakt het ook uit?
De Karersee die met zijn groen-blauwe kleur het natuurschoon weerspiegelt.
Het blauwe “puntje” in het midden probeert de steile wand te beklimmen.
De foto geeft absoluut de grandeur van de bergen en het dal dat er kleintjes uitziet, niet weer.
Schone bloemekes in de vrije natuur met de bergen op de achtergrond.
En wij, wij zagen dat het goed was…
‘s Avonds is het feest in het dorp en blijven ook alle winkels tot 22 uur open. Er wordt er gefressen und getrunken dat het een lieve lust is. Al wie nog goed te been is, komt hierop af. Je kunt er op de koppen lopen en de centen worden makkelijk gewisseld. Er is ook straatanimatie en dat vinden we altijd leuk, vooral de muzikale acts en hoe mensen daarop reageren, bv. een Tirolerduo en hoe mensen de woorden van de liedjes van buiten kennen. Maar het geeft sfeer bij nog 25 graden om 21 uur. Dan toch maar naar de camping, want… geef toe …wie zou anders nog tijd genoeg hebben om deze blog verder te schrijven?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten