Lissabon dag 4 – 5 november 2010

 

Vandaag stond in het teken van Parque das Naçoes. In het park zijn veel paviljoenen van de wereldtentoonstelling van 1998 te vinden. De Vasco Da Gamatoren is er één van de blikvangers.

Vooral het oceanarium vonden wij het bezoeken waard. Het kan zeker met Monterey vergeleken worden.  Het heeft andere accenten, Het hele gebouw is gecentraliseerd rond een supergroot aquarium waarin zowel haaien als roggen als … rondzwommen.

De tijd vloog voorbij en daarna namen we plaats in een kabelbaan die het oceanarium met de Vasco Da Gamatoren (of toch bijna) verbindt. Fijn tochtje en zo zie je alles vanuit de lucht.

Langs het water hebben we in een visrestaurant heel lekker gegeten met zicht op de kabelbaan en het water.

 

We zakten daarna terug af naar het hart van Lissabon.  We hebben daarna het oude centrum ‘Bairo Alto’ en de ‘Chiado’ te voet verkend. Ondertussen was de zon al lang gaan slapen en ook wij vonden het tijd om de onze voeten te laten rusten.

Nog één nacht en we komen terug. Jammer …

Lissabon dag 3 – 4 november 2010

 

Vandaag hebben we ons buiten het toeristische centrum van Lissabon zelf gewaagd. Na een treinreis van 40 minuten kwamen we in Sintra aan. Een kleine busrit later zagen we in de verte onze einddoelen. We startten met het Palacio Nacional da Vila de Sintra: dit stadspaleis werd door de koninklijke familie tot het begin van de 20e bewoond. Het speciale aan dit gebouw is niet alleen zijn exterieur, dat vrij kaal aandoet, maar vooral zijn interieur met dan vooral de keuken met zijn typische schouwen. De mooiste Portugese tegels uit de 15e eeuw zijn in dit paleis te bewonderen.

Vandaar wandelden we naar Quinta da Regaleira, beschermd door de UNESCO. Vooral de buitenkant van deze zomerresidentie is zeer lieflijk. De tuin is een pareltje, niet alleen op het gebied van plantengroei, maar vooral vanwege de fantasie die aangesproken werd om deze romantische tuin te ontwerpen. Er zijn verborgen ondergrondse gangen, een toren die 27 meter onder de grond gaat en een veelvoud aan torentjes die allemaal bestegen kunnen worden.

 

Het eindpunt van de dag was Palacio Nacional de Pena: een 19e eeuws romantisch paleis. Het paleis heeft een hoog Disneygehalte en heeft daardoor een indrukwekkend exterieur. De binnenkant lijkt eerder een museum dan een paleis door de grote verzamelwoede van een vorige eigenaar.  Het uitzicht vanop het terras is indrukwekkend: je ziet Lissabon 35 km verder liggen. Ook waar de Taag in de zee vloeit is goed te zien. We bevonden ons op ongeveer 500 m hoogte en konden door de wolkenloze en heldere hemel heel ver zien.

Na deze paleizendag hebben we in het Starbucks café even nagekaart met de familie. Tips en foto’s werden uitgewisseld. Tijd om de blog aan te vullen en te dromen van de volgende dag.

Lissabon dag 2 – 3 november 2010

Na een verkwikkende nachtrust stonden we al om 8.30 uur op. Maar we geven ook graag toe dat we een uur lang ontbeten hebben: op het vakantiegemak. Het ontbijt is allerlekkerst en nodigt uit tot genieten.

Deze tweede dag is heel afwisselend geweest. Zo bezochten we deze voormiddag de botanische tuin. Een oase van rust midden in een stad, maar helaas zijn er geen fondsen om de infrastructuur te onderhouden. Vanop de bovenstad heb je mooie uitzichten over de hele stad. Het is heel snel duidelijk dat het beschikken over goede kuitspieren geen luxe is, tenzij je je gebrek aan conditie kunt verbergen door van het goedgeorganiseerde openbaar gebruik te maken. En wij behoren tot de laatste soort. Daarom hebben we een ritje heen en weer (lees: op en neer) met de Elevador de Gloria genomen. Dat is eigenlijk een tram die in heel korte tijd een grote afstand naar boven of beneden aflegt. Echt tof en de moeite en je vergeet de vermoeidheid in de benen.

De Elevador de Santa Justa is van een andere soort en je merkt gelijk dat een leerling van Eifel aan het werk is geweest. Het is eigenlijk een lift in staal die je ook snel vele meters hoog boven de stad brengt. Echt een aanrader.

Zoals een goede toerist hebben we een ritje met tram 28 gemaakt. Deze oude tram doorkruist een groot deel van de stad en rijdt tot aan de burcht. Ook vanaf deze plaats hadden we alweer een mooi uitzicht.

 

Meng dit alles met een sausje van zon, blauwe lucht en 23 graden en je hebt een zomerse mix.  Lissabon is mooi en de inwoners heel gastvrij, hoewel wij geen woord Portugees spreken. Met Frans of Engels voelen we ons toch een beetje minder dom.

Alweer een goedgevulde dag. Op naar de volgende!

Lissabon dag 1 – 2 november 2010

De eerste dag zit er al op. Hoewel we al veel uren wakker zijn, is de dag toch voorbijgevlogen. De vlucht was niet vlekkeloos: veel deining (zoals op het water mogelijk is), maar Erik sliep daar rustig doorheen. Carine en haar gezin (of hoe toevallig – echt waar -  twee zussen tijdens dezelfde periode een reis naar eenzelfde bestemming boeken) zaten juist 10 rijen na ons. We zagen elkaar terug op de luchthaven van Lissabon waar onze bagage ons al opwachtte. Na een ontbijt in de luchthaven, die ons enorm smaakte, werden we met de taxi aan de voordeur van ons hotel afgezet.  Hoewel het nog vrij vroeg was (8.45 uur lokale tijd) kregen we onze kamer toegewezen en konden we de bagage al kwijt in onze slaapkamer.

Vandaag hebben we de regio van Belem bezocht. Dit is een deel van Lissabon dat net aan het water grenst. Omdat de temperaturen boven de 20 graden uitstegen was de wandeling van het ene gebouw naar het andere monument helemaal geen straf, gezien er ook geen wind was. Dit deel van de stad is ons nu al genegen. Ik denk dat het prachtige weer zelfs de rechtstreekse oorzaak van onze mentale toestand is.

We zagen een kleinere versie van de Golden Gate Bridge van San Francisco. Daarnaast kon je het kleine broertje van het grote standbeeld uit Braziliê zien (het Christusbeeld met open armen). Ook het monument dat naar de ontdekkingsreizigers verwijst is heel mooi.

 

Daarna bezochten we Torre Belem, een romantisch gebouwtje. De foto’s spreken voor zich. Om de dag af te sluiten bezochten we een fantastisch klooster.  Misschien zijn de ornamenten “over the top”, maar chapeau voor die mannen die al dat beeldhouwwerk verricht hebben.

 

‘s Avonds spraken we met Carine, Jan en Arno af om ervaringen van de dag uit te wisselen en een ijsje te smullen. Twee zussen, twee schoonbroers en een bijna in slaap vallende neef in Hard Rock Café Lissabon…

en nu tijd voor een goede nachtrust, want de verloren uren van vorige nacht moeten we nog inhalen.