Goed aangekomen met vlucht 60 van Continental.
Nu 10.45 en reeds veilig in WAREGEM.
Meer later.
Goed aangekomen met vlucht 60 van Continental.
Nu 10.45 en reeds veilig in WAREGEM.
Meer later.
Het was een zeer warme, maar vooral plakkerige dag bij 31°C. De vochtigheidsgraad was zo hoog dat je elk moment van de dag wel een douche had willen nemen. Ook na middernacht was het nog steeds 25°C. Geen zon, veel bewolking, smog en in de vooravond hevige regenbuien.
Van deze dag hebben we het maximum willen maken.
In de voormiddag bezochten we Empire State Building en konden we de stad zien vanop de 86e verdieping.
De dag ging verder en we bezochten het American museum of Natural History: een nogal saaie bedoening met veel opgezette beesten. De 360°-film in het planetarium daarentegen was een pareltje en voldoende om dit bezoek toch goed te maken.
We aten deze (na) middag in Harlem (uren zijn in NY van geen tel als het op eten aankomt) en deden de 2 uren durende avondcruise op de Hudsonrivier, zodat we Manhattan bij valavond konden zien.
Het was toen al na 21 uur en we zijn te voet tot aan het Rockefeller Center gewandeld (amai mijn voeten) waar we Top of the Rock bestegen zijn, oftewel 77 verdiepingen hoog waar we de stad in volle verlichting konden zien.
De volledige afstand Rockefeller-hotel te voet afgelegd (of was het strompelen) om content in onze kamer te kunnen uitrusten.
Ondertussen hebben we al vervoer naar de luchthaven geregeld en ook onze boarding passen voor het vliegtuig zijn al geprint. Dus morgen enkel uitslapen, ontbijten, op de middag naar de luchthaven (dat duurt zo’n twee uren met het verkeer in NY), 3 uren voor inscheping bagage afleveren en dan wachten op de vlucht van 18.30 uur, met een (verwachte) aankomst om 8 uur de volgende dag, als er geen vertragingen of gemiste treinverbindingen zijn. Als alles goed gaat, zijn we rond de middag in Waregem. De 18e augustusnamiddag zal er dus één van uitrusten of uitslapen worden, denk je dat ook niet?
See you all soon!
Vanmorgen zijn we naar een viering in een Baptist Church geweest. We wilden maar al te graag eens een echte gospelviering meemaken. Om niet binnen het toeristische circuit te vallen, hebben we gelukkig een medewerker van ons hotel bereid gevonden om haar kerk voor te stellen. Het duurde een tijd vooraleer we de kerk bereikten, laat staan die ook nog vonden (want de “kerk” bevond zich in een auditorium van een school in Harlem). Maar goed, je moet al vrij ongevoelig zijn om niet meegesleurd te worden in hun manier van doen (je wordt geknuffeld wanneer je daar aan komt). Je wordt welkom geheten en iedereen komt je goede dag zeggen (alweer een kus of knuffel) en eerst wordt er vooral gezongen. Achteraf volgt een sermoen door een “geestelijke” die de boodschap zowat in je hersenen pompt. Maar eerlijk is eerlijk, deze ervaring is evenveel waard als een toeristische bezichtiging van een deel van de stad.
Na de middag werd de parade van Indische bevolking in Madison Avenue gehouden (onafhankelijkheid van Indië op 15 augustus 1947, zelfs al zou het 1949 in realiteit geweest zijn). Daar hebben we ook beelden van.
In de namiddag bezochten we Ground Zero, wat ons ontgoochelde omdat daar nu een grote bouwwerf aan de gang is. Weinig herinnert nog aan het ineenstorten van het WTC, want het Visitor Ceter sloot net de deuren (het is hier dan ook nog zondag hé).
Zo moet het nieuwe Freedom Center worden…. maar nu zie je enkel de beginconstructie (enkel middelste deel van de foto) die je op twee plaatsen kunt zien.
Daarna namen we de boot naar Staten Island, waardoor we het Statue of Liberty en Ellis Island zagen liggen. Helaas waren de weergoden ons niet goed gezind want na 15 uur begon het te regenen totdat we in ons hotel terugkeerden. Maar goed, we roeien met de riemen die we hebben en hebben dan maar foto’s zonder zon moeten nemen.
Met deze ferry kwamen we Staten Island aan, met op de achtergrond de skyline van Manhattan (zuidelijk deel althans). Bij de terugkeer werd een foto van dichtbij genomen.
Geloof het of niet, maar dat zowat het enige dat we in een dag konden afwerken.
Morgen wordt normaal gezien een museumdag, want ze voorspellen opnieuw regen in de namiddag en avond.
(Rocquefeller Center bij valavond en regen… met een waterval op de achtergrond (dat is voor alle duidelijkheid niet de regen).
Fantastisch goed geslapen en duidelijk in de mood om NY te verkennen. De beste manier is de stad te ontdekken is gebruik maken van de hop on-hop off-bus (bestaat hier een Nederlandstalig woord voor?). Eén nadeel: de opstaphalte bevindt zich op een kleine 3 km lopen, of een dik half uur te rekenen vanuit ons hotel. In NY-termen is dit dus vlakbij. Maar goed, van hop on of hop off is niet veel in huis gekomen, want we hebben die loops (zo noemen ze de routes) gewoon uitgezeten. Zo kregen we in korte tijd een beter zicht op NY en zijn indeling: Manhattan (waar wij verblijven) is nog eens opgedeeld in Chinatown,Little Italy, Tribeca, Midtown, Harlem…). Kort samengevat hebben we vandaag 3 verschillende loops meegereden: de downtown, de upper loop en de night loop. Niet alleen de meest bruisende gedeeltes hebben we verkend, ook de minder gekende gedeeltes en vanavond zijn we ook nog eens de Brooklynbrug overgestoken (over de Hudsonrivier) om van daaruit zicht op het verlichte Manhattan te krijgen. Onze favoriet!
Omdat foto’s meer zeggen dan woorden, krijg je een kleine selectie uit de vele foto’s die we genomen hebben.
Juist gezien, wij staan op geen enkele foto, want alle foto’s zijn vanuit de bus genomen.
Het is nu een stuk na middernacht, dus kruipen we snel onder de wol.
Vandaag valt er nog heel weinig te vertellen of te tonen. We zijn vanochtend om 7.30 uur (na het ontbijt) vertrokken en we zijn om 19 uur in ons hotel aangekomen.
Onderweg viel er niet veel te beleven. De dag stond volledig in het teken van het overbruggen van de afstand Niagara Falls – New York. Voordat we in New York aankwamen, hebben we eerst nog de huurwagen ingeleverd, want om in NY te rijden moet je een halve gek zijn. Met een shuttlebus zijn we tot aan het hotel geraakt.
Omdat we de eerste avond een indruk van onze omgeving wilden opdoen, zijn we naar buiten getrokken. Kwestie van ons een beetje te oriënteren. We slapen in een hotel op Madison Avenue en die straat ligt volledig parallel met 5th Avenue. Het enige wat van onze avondwandeling overhouden is het verlichte Empire State Building (mooi verlicht trouwens), nog een tweetal (momenteel onbekende) mooi verlichte gebouwen. De avondwandeling eindigde op Madison Square Park: een klein parkje heel vlakbij.
Momenteel (als er niet geschreven wordt) proberen we ons aan de hand van boeken (gidsen) ons een beeld te vormen van de dingen die we beslist op deze korte tijd willen gezien of gedaan hebben.
Morgen meer. Vandaag alvast een smaakmaker.
Even de taxi nemen of liever de Hummer-limousine? Het is de “voet”taxi geworden…
Sommige gebouwen zijn echt wel fijn verlicht, vinden we.
In Gettysburg stonden we nog om 6 uur op, want we hadden een lange rit voor de boeg. Om 16 uur kwamen we aan (Amerikaanse zijde nog wel).
Onderweg was het landschap wel heel mooi: het eerste deel van de rit wordt vergeleken met een Rijnlandschap. We reden vrij lang langs de Susquehanna-rivier: speciaal door het een moerasgebied leek (waarschijnlijk door de lage stand van het water) en omdat er veel kleine eilandjes in lagen. De stroom zelf is vrij breed en langs de rivier heb je heuvels met veel loofbomen. We reden langs interstatewegen: dus geen autosnelwegen, maar “snelle” wegen die je toch van tijd tot tijd door dorpen lieten passeren. We hadden jammer genoeg geen tijd om steden zoals Harrisburg, York, Baltimore te bezoeken. Je moet echt wel keuzes maken of je hebt ook hier 3 weken nodig om het oosten beter gezien te hebben.
Een lekker hapje (lunch) op een lekker terrasje onderweg …
Om 16 uur (moe, want de dag was vroeg begonnen) kwamen we zonder kleerscheuren aan. De Niagarawatervallen langs Amerikaanse zijde wilden we zeker ook zien, vooral omdat daarna de apotheose aan Canadese zijde komt. Maar toch heeft de Amerikaanse zijde zijn charmes: je staat heel dicht bij de watervallen (zelfs zonder extra te betalen, maar parking is ook hier schandalig duur). Je wandelt door een park om er te geraken. Alleen plakte elk kledingstuk tegen je verhitte lijf, maar daar mocht je even niet bij nadenken. Dat de watervallen niet zo spectaculair hoog zijn is één ding (zou teleurstellend effect kunnen hebben), maar dat ze heel breed en met volle kracht stromen is een ander ding. Je kunt je perfect inbeelden dat wie in die stroom water terecht komt, zelden levend de bodem raakt, want vooral de Amerikaanse waterval eindigt in een hoop rotsblokken.
Nadien staken we via de Rainbow Bridge Canada binnen. Dit is niet “zo gezegd, zo gedaan”, want er staat een heel lange rij wachtenden voor je. De paspoorten worden grondig bekeken, je wordt gevraagd waar je zult verblijven en hoe lang je in Canada zult blijven. Na deze procedure ben je een paar dagen toerist onder de Canadezen. Gelukkig moet geld omwisselen niet, want met USD kan je ook hier overweg. En de uitvinding van Visa draagt tot dit gemak bij.
Om heel eerlijk te zijn: ons hotel ligt het verst van alle toeristische hotels, maar daardoor ook het rustigst. Het uitzicht vanuit onze kamer op de 17e verdieping is verrukkelijk. Je ziet zowel de Amerikaanse falls als de Horseshoe Falls.
Dit is het uitzicht vanuit de kamervenster … om te “water”tanden hé.
Vooral het zicht bij valavond en nacht (vanaf 21 uur) is spectaculair te noemen, want de watervallen worden met verschillende kleuren verlicht.
Extra geluk was aan onze zijde toen bleek dat er om 22 uur ook nog eens 10-minutendurend vuurwerk afgestoken werd naast de Amerikaanse watervallen.
Je kunt je de drommen volk wel voorstellen. Eigenlijk wordt deze plek de nieuwe Las Vegas, want deze stad komt vooral ook ‘s avonds tot leven: het casino, de lichtjes, de aangename temperatuur… Tja, dan komt de romantiek om het hoekje kijken…
Goede nachtrust gehad en een heel lekker ontbijt ter plekke: ideale ingrediënten om een nieuwe dag Niagara te starten. Dit wordt duidelijk een rust- en genietdag.