Istanbul 30 oktober 2012

 

Vandaag terug mooi weer, na een flink onweer deze nacht.
Ook hier heeft men een wijk met winkels van Armani, Dior e.a.

Hier heb je een zicht op de Asiatische kant:

Moskeeën staan gewoon tussen de moderne huizen:

De zonsondergang in Istanbul:

De” rue des bouchers” heeft er niets aan – hier is het vis:

En als de winkeltjes toe zijn, mag de vuilkar komen, en dat doet ze dan ook want ‘s morgens ligt het weer kraaknet:

Morgen de laatste dag van deze reis, maar we komen zeker nog eens terug.

Verzonden van mijn HTC
Erik BAERT

Istanbul maandag 29 oktober 2012

Vandaag opnieuw 25 km in Istanbul geslenterd.
U ziet een zicht op de Bosporus met de asiatische kant; dat zal voor een volgende keer zijn want langs hier is er nog veel te zien.
De tweede foto is de binnenkant van de Hagia Sophia. Daar kunnen zeker 100 koeien binnen zoals op 'boer zoekt vrouw' uitgezonden werd :-)
Zoals jullie zien is het niet de klassieke blog want we hebben echt tijd tekort, maar we willen jullie toch wat op de hoogte houden.

De wandeling van vandaag zie je hier: Istanbul 2.

De wandeling van gisteren zie je hier: Istanbul 1.

Verzonden van mijn HTC

Istanbul 28 oktober2012

Moskeeën, veel volk en 25gr. Wat moet je meer hebben.
Toch wel iets anders dan de andere Europese steden.
Nog nooit zo veel volk samen gezien, langs de Bosporus.

Verzonden van mijn HTC

Istanbul 28 oktober 2012

De eerste verkenning is begonnen.


Verzonden van mijn HTC

Châlons-en-Champagne 14 augustus 2012

 

Vandaag zijn we naar het stadje geweest waar we kamperen. By the way, deze camping wordt vooral door Engelsen gebruikt als tussenstation van of naar Calais. Het is fijn om die Engelsen ook met grote caravans te zien op deze camping. Wie hier een kleine caravan heeft, voelt zich hier Klein Duimpje. Feit is dat het de hele reis net andersom was: wij hadden de enige grote.

Enfin, ik zou het over Châlons hebben. We zitten 2.5 km van het stadje, dus de fiets is het beste middel om aan de verkenning te beginnen. Hoewel ik van deze stad nog nooit gehoord had, heeft het meer in zijn mars dan gedacht. De stad is in het bezit van een kathedraal, een paar andere kerken, veel vakwerkhuizen en een waterloop waarop in de zomer met een bootje gevaren wordt. We hebben op een terras genoten van een typisch gerecht van de streek (een tartiflette had Erik bv.) en dat was wel lekker. We hebben de hele tijd mooi, maar overtrokken weer gekend en net toen we weer op de camping aankwamen en een glaasje (buiten) wilden drinken, vielen de eerste regendruppels. Lang geleden dat we die zagen! Snel werd alles in de auto en caravan gestopt en nu genieten we verder in de caravan.

Ach, het is goed geweest. Het thuisland is in zicht. Rustig genieten vooraleer de tocht weer aan te vangen.

Châlons-en-Champagne 13 augustus

 

Goed aankomen op de bestemming in de champagnestreek.
Middelen genoeg om het verdriet van een korte vakantie weg te spoelen. (dixit Erik).

Om13 uur al aangekomen na een wel superrustige autosnelwegrit van 350 km. Weinig verkeer.

De camping Municipal heeft ruimbemeten plaatsen. Het sanitair is verouderd. De kwaliteit ervan zien we morgen wel.
We staan op grint (eeerder kleine kiezel) en zitten onder de platanenkruin zodat we de luifel niet dienen op te zetten.

Dus alles weer goed. Jammer dat het einde van deze reis al in zicht is. Het weer is beter dan voorspeld. Het is vaak overtrokken, maar warm met 25 graden.

Dole 12 augustus 2012

 

Zoals ik gisteren al zei: er is in deze regio heel wat te bezoeken, maar voor onszelf moesten we een haalbaar doel stellen, gezien dit onze laatste dag is.

Het werd een fietstocht naar Dole, de dichtstbijzijnde stad die bezienswaardigheden heeft ( o.a. geboortehuis Pasteur). Even ter verduidelijking: toen ik gisteren zei dat de regio vlak was, is dat toch schromelijk  overdreven. Onder “vlak” versta je best Vlaamse Ardennen-vlak. Er waren gerust wel enkele passages die rustig te berijden waren, andere delen waren echte kuitenbijters. Het enige voordeel was dat onmiddellijk na een klim er een daling volgde zodat we weer op krachten kwamen om de volgende aan te kunnen. Trouwens, op die manier win je aan snelheid om de helling te beginnen. Maar we haalden het. Dole ligt op 22 km van onze camping (La Plage Blanche) en we waren tevreden fietsers toen we er aankwamen. We hebben er heel idyllisch geluncht op een bebloemd terras naast het water. Het leek wel Venetië zonder de gondels…De foto vind je hieronder wel. De zon was veel minder te zien vandaag. Het was vaak overtrokken, maar nog steeds warm: 24°C.

Ounans 11 augustus 2012

 

Ja, we zitten met een gat van een aantal dagen. Dat komt omdat we de laatste dag in Val di Rhêmes genietnut hebben. We hebben onze dag gevuld door de Italiaanse mobilhometoeristen te observeren. Op zich kun je daar de dag mee vullen, haha. Ze zijn zo anders in hun manier van leven dat we toch wel versteld staan van hoe ze leven, eten en slapen. Qua eten wordt er heel weinig tijd aan besteed. De koekjesfabrieken en de chipsfabrikanten kunnen er maar rijk van worden. Ook zijn ze heel nonchalant in de opvoeding van hun kinderen. Die lopen waar ze willen, doen wat ze willen en eten wanneer ze willen. Of die zich zelfs op hun eigen terrein nog bevinden, weten ze vaak niet. Ze hebben ook totaal geen idee van hoe opruimen in zijn werk gaat. Wat valt, valt en blijft liggen. Jammer genoeg zijn ze even nonchalant wanneer het gaat om persoonlijke hygiëne en vooral dan de ruimtes die ze daarvoor gebruiken en hoe ze die al achterlaten. Helaas zijn wij, propere Belgen daar vaak  de dupe van. Goed, we mogen op dat vlak niet alleen de Italianen afschieten. Maar wat vaak waar is: hoe goedkoper de camping, hoe minder discipline. Jammer.

De volgende ochtend (11 augustus) staan we op om 6.30 uur om toch tijdig op onze volgende bestemming te zijn. Dat loont zich, want we zijn vroeg aan de eerste péage
(8 euro) en aan de Mont Blanc-tunnel, die 50 euro kost. We kunnen zonder aanschuiven gewoon de tunnel in. Het rijden door de tunnel loopt heel gedisciplineerd met tussenafstanden van 150 meter en een maximumsnelheid van 70 km/uur. Er worden constant snelheden opgemeten en zelfs de ongedisciplineerde, ruwrijdende Italianen worden hier rustige rijders. Ja, zo zullen ze hier wel een tweede brand met grote gevolgen (vooral dat) kunnen vermijden. Daarna hebben we na de tunnel nog veel km’s te vreten en dat vertaal zich in een dikke péage van 60 euro. Daar gaat ons dagbudget. Alles opgesoupeerd aan péages.  En dan hebben we nog niet gegeten. We proberen ons normaal gezien aan een dagbudget te houden. Dat omvat diesel, péages, campings, uitstappen en voeding. Soms kun je niet anders dan je iets soepeler op te stellen. Het is per slot van rekening vakantie hé. Anders moet je maar thuisblijven hé.

Om 13 uur zijn we al aan de camping. De camping is een lange strook land langs een rivier. We zitten helemaal op het einde, op eigen vraag weliswaar, gezien de camping vrij vol zit. We houden van rust en hebben er toch één en ander voor opgeofferd. We moeten 750 meter ver naar een toilet of douche. Lang leve de fiets! Stel je voor dat je dat in eigen gemeente zou moeten doen. Ondenkbaar! Maar we hebben tijd en de fiets aan onze kant.

Erik zet zoals gewoonlijk alles klaar op de standplaats al ware het voor 14 dagen. Maar het is wel heel gerieflijk.

Op deze camping zijn we verwend qua ruimte. Alle plaatsen zijn heel ruim en duidelijk afgemeten. We konden zelfs kiezen naargelang het schaduwgehalte van de standplaats. Onze ervaring leert dat je beter toch voor de zon kiest, zelfs al warmt de caravan daar extra door op, maar elke avond zijn we daar dankbaar voor. De caravan is lekker warm als de temperatuur tot 16 graden gezakt is. Het sanitair mocht wel properder, maar dat ligt niet zozeer aan de toestand van de apparaten, maar aan het ongedisciplineerd gedrag van de kampeerder. Jammer! Dit is nochtans een driesterrencamping. Er was in deze regio zelfs geen 4-sterren.

Wat me opviel aan de Jura is dat hier alles zo goed als vlak is. We zitten helemaal in het noorden van de regio en zijn de bergen nu wel allemaal gepasseerd. Het voelt een beetje jammer aan. Ook de weemoed toen we in het rijden Annecy links moesten laten liggen, laat zich voelen. Het enige voordeel is dat hier wel de fiets uitgehaald kan worden. De Jura heeft veel te bieden om 14 dagen mee te vullen, maar als ik zo’n vakantie zou plannen, zou ik me centraler in het gebied plaatsen. Maar we blijven amper 2 nachten en dan is dat van geen tel.

Cogne 9 augustus 2012

 

De dag lijkt op het eerste gezicht een rustige te worden, maar blijkt achteraf goed gevuld te zijn.

We vertrekken om Gran Paradiso wat meer te verkennen. Onderweg komen we dorpjes met authentieke dorpskernen tegen. Wist je dat in een regio zoals Valle d’Aosta ook nog eens 130 kastelen staan? Daar hebben we (langs de buitenkant) toch al een aantal van gezien.

Eerst maken we een stop in Introd. We wandelen door de dorpskern met de kerk en het kasteel.

Villeneuve heeft zo mogelijk nog een authentieker uitzicht. De nauwe steegjes tussen de (echt) oude huisjes, waar geen auto door kan en doorspekt zijn van overdekte “ruelles” zijn vaak heel mooi gerestaureerd of in ere gehouden. Twee voorbeelden hieronder.

Onderweg… nog meer kastelen… Eentje zie je hieronder als ruine en eentje in privébezit.

 

Ook Aymavilles heeft een beschilderde kerk – de voorgevel is heel vaak beschilderd met allerlei christelijke taferelen – en een kasteel, ook in privébezit.

Ook hier vind je veel wijngaarden. En volgens Erik is die wijn best lekker.

Eenmaal in het nationaal park merken we dat een aantal voorspellingen niet uitkomen. Het aantal watervallen is heel beperkt. Ook de beloofde gemzen en marmotten komen we niet tegen, zelfs niet bij hoogtes boven 1200 meter.

Uiteindelijk komen we in Cogne, bijna op het einde van de weg door de bergen. Het is een toeristisch stadje. Veel toeristen komen voor de wandelingen en de mooie uitzichten. We merken dat we er ook twee van zijn. We doen dus niet anders dan al die anderen.

 

Lastig klimmen, maar toch prettig wandelen langs de rivier en samen de bron zoeken.

De dag eindigt door de andere kant van Gran Paradiso te verkennen en de camping te passeren en door te rijden tot de weg eindigt. We krijgen een ander uitzicht en dat bevalt ons wel.

Een rijkgevulde dag met prachtige temperaturen, maar dat verklapten de foto’s ook al.

Rhêmes St. Georges 8 augustus 2012

 

Goedemorgen! Gisterenavond, nadat de zon achter de wolken verdween, valt de temperatuur als een blok naar beneden. We gaan van 26°C naar 16°C. En het wordt dan natuurlijk ook een koude nacht. Het elektrisch vuurtje doet weer zijn dienst. Deze ochtend openen we de caravandeur – we willen douchen – en de koude valt op je. Het is 3°C. Amper. Stel je voor, je slaapt in een tentje… brrr. Het verschil met Toscane kan niet groter zijn. Daar hadden we 20°C bij het opstaan. Neem dan vooral de temperatuur van 7.30 uur. Het is bijna 9 uur en de zon reikt al een stuk over de berg en begint richting onze caravan te geraken. Dan wordt het hopelijk snel warmer. We verwachten toch 23 à 26°C vandaag. Binnen een uurtje vertrekken we naar Aosta.  We willen ook niet te vroeg vertrekken of we hebben een lange broek en trui van doen.

De update van vandaag volgt uiteraard vanavond.

Update:

We zijn inderdaad naar Aosta geweest. We vonden een parkeerplaats (gratis! is ook een eerste keer) op 2 km van het centrum. Daardoor konden we de fietsen uithalen en de stad inrijden, want die is makkelijk fietsbaar. We hebben alle bezienswaardigheden gezien. Fijn is het altijd bij het onderwerp van bezoek te kunnen parkeren met je fietsen (haha). Eerst bezochten we Sant’Oro: een leuk kerkje met een Romaanse klokkentoren.

 

Daar recht tegenover bevond zich de San Lorenzo-kerk die binnenin een voorstelling van kunstwerken tentoonstelde en niet het voorwerp van de dag kon uitmaken, maar de opgravingen aan de achterzijde waren dan wel weer goed, want je kon zien hoe ze in Romeinse tijden mensen in een begraafplaats achterlieten. Natuurlijk reden we ook een stuk rond de authentieke ommuring van de stad met de 4 poorten die het telde. Het oorspronkelijk grondplan van de Romeinse stad was vierkant met een forum, thermen en een amfitheater, om maar de belangrijkste zaken op te noemen. De wandelgangen die bij het forum hoorden, zijn zeer goed bewaard en liggen onder de grond naast de kathedraal. Dit is een hoogtepunt van de dag.

Opeens zie je de stad met andere ogen. Hier moet het ooit mooi toeven geweest zijn. De kathedraal zelf is minder interessant: enkel een vloer van mozaïek uit de 12de eeuw trekt de aandacht. Ook in de crypte zie je nog de overblijfselen van de oude kerk. Even later hebben we via de winkelstraat  (in oude stijl) eerst de Augustoboog gefotografeerd (zie foto hieronder) om daarna de porta praetoria te bereiken.

Die lag al 3 meter onder de grond en de onderste meters zijn  recent opgegraven. Deze poort staat voor een stuk in de steigers. Langs deze poort kom je snel in het amfitheater terecht. Er is wat verbeelding nodig, maar het is toch een mooie site.

 

Om alles te bezichtigen heb je snel 10 km gefietst, maar het is leuk bij 32°C. Op de berg; waar we kamperen is het amper 23°C (en dat amper 30 minuten later) en is de zon al verdwenen. Een avondwandeling is het gehucht naast de camping sluit de dag af. Mooie dag geweest!

Rhêmes St. Georges 7 augustus 2012

 

Gisteren nog rustig in Toscane, alles op het gemak kunnen opbergen en vanmorgen om 7.30 uur al op weg naar Valle d’Aosta. De lange rit van 450 km kunnen we zonder moeite bij elkaar rijden: geen fileleed, geen gevaarlijke wegsituaties… Al moet het gezegd zijn dat we mogen content zijn met onze minister van verkeer. Ja, content dat er in ons land nog zoveel moeite wordt gestoken in het herstellen van wegen en snelwegen. Ik denk dat in Italië daarvoor geen geld meer is, als er al een ministerie van verkeer bestaat (haha).

De regio is niet geheel onbekend, gezien we een aantal jaren terug de Franse zijde  van deze Alpen bezocht hebben. Nu zitten we aan de Italiaanse zijde van de Mont Blanc, aan het begin van het nationale park Gran Paradiso. De camping Val di Rhêmes ligt op 1200 meter. Eerlijk? Het was me een serieuze klim met de voertuigen die in ons bezit zijn. Eerste, maximaal in tweede versnelling de bergen in, maar alles is precies goed gelukt en we hebben een supermooie plek met links en rechts de hoge spitse bergen als gratis uitzicht. Eigenlijk zonde dat we zoveel moeite doen en dan maar 4 dagen kunnen blijven.

De camping is verzorgd, in terrassen opgedeeld, met net sanitair. We geven het een 8 op 10, zonder de douche getest, maar wel gezien te hebben. De mensen zijn hartelijk en ze spreken goed Frans. Oef, dat gaat net iets beter dan in het Italiaans, hoewel we dat toch steeds beter onder de knie kregen (de essentiële woordenschat wel te verstaan).

Enfin, de standplaats is heel ruim bemeten, maar de campingeigenaars wisten al maanden van tevoren met welke installatie we kwamen.

Eén ding is zeker: we zullen het hier ook naar de zin hebben. Aosta zelf is iets minder dan 20 km hier vandaan, maar door het afdalen van de berg zal dat toch een tijdje duren voor we de stad bereiken. Morgen wellicht meer hierover.

De foto’s zijn genomen na 17 uur. Zo zie je de zon niet meer, want dan is ze al achter de 3000 meterhoge bergen verdwenen.

Siena 4 augustus 2012

 

Vrij vroeg zijn we opgestaan om de lange rit naar Siena aan te vatten. De grootste reden is uiteraard het weer. ‘s Morgens is het amper 25 graden en heerlijk om nog rond te lopen. Omdat we ook zo vroeg waren, hebben we daar een ticket gekocht om de belangrijkste gebouwen binnen te kunnen: de duomo, het batisterio, museo civico (in het stadhuis), het museum van de dom (waar de originele werken van Pisano die het front van de dom sierden, nu bewaard worden en er telkens een kopie op de dom te vinden is). Het jammere is hier ook weer dat – behalve in de dom – er nergens foto’s genomen mogen worden. Dit is niet te verklaren, gezien ik geen flits gebruik en Erik met zijn filmapparaat al helemaal geen schade aan de werken kunnen aanrichten. Enfin, ‘t zal wel weer een verkooptruc zijn.

Siena is echt de moeite waard om te bezoeken met o.a. Piazza Del Campo: een ovalen plein waar je middeleeuwse huizen en het stadhuis vindt. Daarnaast heb je ook nog het plein van de dom en bijgebouwen. Je moet toch een 4 tot 5 uren uittrekken om alles te bezichtigen. Ik blijf wel in herhaling vallen: zonde dat je zowat nergens mag fotograferen en dan sleur je zo’n toestel van anderhalve kilo maar overal mee. Gelukkig kun je buiten zoveel fotograferen als je wilt.

 

Van het wandelen in deze stad word je toch moe: de straatjes zijn nooit vlak, er zijn veel trappen en de hitte (39°) maakt het er niet makkelijker op. Erik kan daar wonderwel heel goed mee om. Hij is dan ook een halve Congolees hé (haha).

5 augustus is een rustdag: er wordt een handwas gedaan (alles droogt vrij snel) en verder komen we weer op krachten (ik vooral) om morgen een laatste Toscaanse dag in te gaan.

Pisa en Lucca 3 augustus 2012

 

Door een berekeningsfout van de gps zijn we de richting Pisa uitgereden in plaats van eerst Lucca. Dit geeft in feite niet zo veel, behalve dat het de bedoeling was om “beter” licht in Pisa in de late namiddag te krijgen om foto’s te maken. De gebouwen zijn in Pisa allemaal wit of ongeveer, snap je?

Maar goed, we hadden de fietsen mee en dat scheelt een stuk in de voeten en daarenboven in de activiteiten die je kunt doen. Ten eerste rijd je al 2.5 km van de parking naar het centrum. Daar hebben we de scheve toren (Torre pendente), de dom en het baptisterium gezien. Wat een verschil met 5 jaren geleden? Alle gebouwen zijn voor 90% gerestaureerd. Ze zijn er stukken mooier (en romantischer) op geworden. We hebben de typische schuine-handen-gebaar gemaakt als ware het om de toren te stutten of net om te duwen (hopelijk niet het gevoel van ‘oooh, de mijne is mislukt’ of we moeten nog een keertje terug). We hebben er heerlijk geluncht: gebakken ansjovis op bedje van sla en als hoofdgerecht verse vis (super bereid). Feit is dat we echt wel vol zaten vooraleer naar Lucca te vertrekken.

Ook in Lucca stonden we eind van het centrum af. Niet getreurd, we hebben immers fietsen waarmee we eerst volledig op de omwalling ervan gereden hebben. De omloop is 5 km lang op 12 m hoogte en zo heb je mooie uitzichten terwijl je fietst. Daarna zijn we de stad ingereden waar we vooral de kathedraal bewonderd hebben. Ook het Piazza Anfiteatro is meer dan een bezoekje waard. Het ronde plein staat op de fundamenten waar ooit het Romeinse amfitheater was.

 

 

Zo zie je maar dat je toch makkelijk 15 km te voet zou afgelegd hebben, maar met de fietsen was het net een stuk leuker en aangenamer gezien de temperaturen hier.

Even een bedenking ter zijde: als Italië zo goed als failliet dreigt te gaan, zal dat nog niet zo snel zijn, want het zijn vooral de Nederlanders die het land zullen redden. Onze camping staat voor 90% vol met die mannen en ook kom je die overal tegen. Dus wat je over anderen vertelt, moet echt wel in stilte, want elke toerist kan wel eens een Nederlander zijn. Eigenlijk zijn de Nederlanders de nieuwe Chinezen die het Toscaanse land overspoelen.

ps: we hebben nieuwe buren. Mevrouw is een zuurpruim en ze hebben twee kinderen van ongeveer 8 en 10. Hopelijk blijft onze vakantie dezelfde kwaliteit behouden, als je al begrijpt wat ik bedoel.

Firenze 1 augustus 2012

 

Gisteren zijn we naar Firenze gegaan. We zijn tot halverwege de rit met de auto gereden. Daarna bij het eerste station richting Firenze onze auto geparkeerd en dan met de trein verder gereisd. Je mag sowieso niet met de atuo Firenze binnen, dus kun je maar beter het openbaar vervoer nemen. Je komt aan bij  Santa Maria Novella, een kerk vlakbij.

Daarna werden de dom, het baptisterium en de campanile bekeken. We namen de moeite niet om in een wachtrij te staan om naar de koepel van de dom te kijken. Ik denk dat die wachtrij wel uren moet geduurd hebben. Alleen de binnenkant hebben we bekeken omdat die koepel wel spectaculair is. Ze is met zijn 42 m diameter volledig beschilderd.

We nemen ook een kijkje binnen Orsanmichele, een kerkje dat echt heel mooi is.

Via het Piazza Del Signoria gaan we naar de belangrijkste gebouwen en beeldwerken kijken. Eerst komt het Palazzo Vecchio aan de beurt met een indrukwekkende inkomhal met bewerkte pilaren en beschilderde muren. Buiten, aan de logia staan verschillende beeldhouwwerken: een kopie van David (Michelangelo), … Langs het Uffizi (niet binnen geweest, want daarvoor heb je een dag extra nodig) naar de Arno (de rivier) en de Ponte Vecchio met de winkeltjes op de brug.

 

Het wordt weer heet, nu het middag is. We gaan eten bij La Casalinga en eten de bekende bistecca fiorentina ofte côte à l’os. Het is een typische trattoria met de Italiaanse gesprekken die door de eetruimte heen en weer geslingerd worden. Best wel gezellig vanwege net deze echte Italiaanse sfeer. Ook best lekker gegeten.

We wandelen langs het Palazzo Pitti en de Boboi-tuinen. Deze tuinen lokken op de één of andere manier niet door de enorme hitte die dag.

Terug over de Ponte Vecchio om de stad verder te verkennen met een bezoek aan de Santa Croce-kerk. We maken een stop in het Bargello (nationaal museum) dat we wel bezoeken.

 

We keren terug naar het station maar doen nog eerst de San Lorenzo-kerk aan (ook niet binnen, want overal moet je wel betalen om niet veel te zien en niet te mogen fotograferen) en daarna de typische markt met lederwaren.

Met de trein terug tot San Piero a Sieve en daarna met de auto naar de camping terug.

Mooie dag, hete dag, maar wel de moeite waard. Tuurlijk, Firenze moet je ooit gezien hebben zoals dat met Venetië gaat.