Door een berekeningsfout van de gps zijn we de richting Pisa uitgereden in plaats van eerst Lucca. Dit geeft in feite niet zo veel, behalve dat het de bedoeling was om “beter” licht in Pisa in de late namiddag te krijgen om foto’s te maken. De gebouwen zijn in Pisa allemaal wit of ongeveer, snap je?
Maar goed, we hadden de fietsen mee en dat scheelt een stuk in de voeten en daarenboven in de activiteiten die je kunt doen. Ten eerste rijd je al 2.5 km van de parking naar het centrum. Daar hebben we de scheve toren (Torre pendente), de dom en het baptisterium gezien. Wat een verschil met 5 jaren geleden? Alle gebouwen zijn voor 90% gerestaureerd. Ze zijn er stukken mooier (en romantischer) op geworden. We hebben de typische schuine-handen-gebaar gemaakt als ware het om de toren te stutten of net om te duwen (hopelijk niet het gevoel van ‘oooh, de mijne is mislukt’ of we moeten nog een keertje terug). We hebben er heerlijk geluncht: gebakken ansjovis op bedje van sla en als hoofdgerecht verse vis (super bereid). Feit is dat we echt wel vol zaten vooraleer naar Lucca te vertrekken.
Ook in Lucca stonden we eind van het centrum af. Niet getreurd, we hebben immers fietsen waarmee we eerst volledig op de omwalling ervan gereden hebben. De omloop is 5 km lang op 12 m hoogte en zo heb je mooie uitzichten terwijl je fietst. Daarna zijn we de stad ingereden waar we vooral de kathedraal bewonderd hebben. Ook het Piazza Anfiteatro is meer dan een bezoekje waard. Het ronde plein staat op de fundamenten waar ooit het Romeinse amfitheater was.
Zo zie je maar dat je toch makkelijk 15 km te voet zou afgelegd hebben, maar met de fietsen was het net een stuk leuker en aangenamer gezien de temperaturen hier.
Even een bedenking ter zijde: als Italië zo goed als failliet dreigt te gaan, zal dat nog niet zo snel zijn, want het zijn vooral de Nederlanders die het land zullen redden. Onze camping staat voor 90% vol met die mannen en ook kom je die overal tegen. Dus wat je over anderen vertelt, moet echt wel in stilte, want elke toerist kan wel eens een Nederlander zijn. Eigenlijk zijn de Nederlanders de nieuwe Chinezen die het Toscaanse land overspoelen.
ps: we hebben nieuwe buren. Mevrouw is een zuurpruim en ze hebben twee kinderen van ongeveer 8 en 10. Hopelijk blijft onze vakantie dezelfde kwaliteit behouden, als je al begrijpt wat ik bedoel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten