Vandaag werden de kuiten ingesmeerd om een fietstocht van 40 Km door de bergen heen te doen. Dat is wel wat overdreven, gezien we voor het grootste deel langs de Esch (rivier) gefietst hebben. Let wel, de weg naar Merano is een neerwaartse weg. Je raadt het al: de terugweg was op sommige plaatsen een serieuze klim waardoor we i.p.v. een uurtje er anderhalf uur over gedaan hebben. Op weg kom je overal appelgaarden tegen. Er worden hier verschillende soorten appels geteeld.
Merano. Merano is mooi, heel mooi. Het is een zuiderse stad en het ademt Italië waar je ook maar komt. Opeens staat de benaming op straatborden eerst in Italiaans en pas dan in het Duits. We reden tot aan het Kurhaus, omdat daar onze wandeling aanving. We volgden de wandeling zoals in ons boek aangegeven stond.
Na het Kurhaus, de Thermen, diverse kerken waar op zondagvoormiddag om 11 uur diensten gegeven werden en Erik snel bemerkte dat die kerken ook volgelopen waren… dus die bezoekjes dan maar uitstellen tot na de mis.
Wat opvalt aan Merano is de hoeveelheid planten en bloemen waar je maar komt. Er is langs het water een weg aangelegd (Winterpromenade) die je naar mooie plaatsen leidt en die enkel voor wandelaars dient. Prachtig gewoon. De weg leidt naar het bovengedeelte van de stad zodat je er een ook van een mooi uitzicht kan genieten.
De foto’s die ik hieronder zet, zijn maar een kleine greep uit de vele fantastische dingen die we gezien hebben.
En Erik was ook mee!
Zicht van boven de stad:
Zo ziet de Winterpromenade er uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten