11 en 12 augustus 2010: Niagara Falls

In Gettysburg stonden we nog om 6 uur op, want we hadden een lange rit voor de boeg.  Om 16 uur kwamen we aan (Amerikaanse zijde nog wel).

Onderweg was het landschap wel heel mooi: het eerste deel van de rit wordt vergeleken met een Rijnlandschap. We reden vrij lang langs de Susquehanna-rivier: speciaal door het een  moerasgebied leek (waarschijnlijk door de lage stand van het water) en omdat er veel kleine eilandjes in lagen. De stroom zelf is vrij breed en langs de rivier heb je heuvels met veel loofbomen. We reden langs interstatewegen: dus geen autosnelwegen, maar “snelle” wegen die je toch van tijd tot tijd door dorpen lieten passeren.  We hadden jammer genoeg geen tijd om steden zoals Harrisburg, York, Baltimore te bezoeken.  Je moet echt wel keuzes maken of je hebt ook hier 3 weken nodig om het oosten beter gezien te hebben.

Een lekker hapje (lunch) op een lekker terrasje onderweg …

Om 16 uur (moe, want de dag was vroeg begonnen) kwamen we zonder kleerscheuren aan.  De Niagarawatervallen langs Amerikaanse zijde wilden we zeker ook zien, vooral omdat daarna de apotheose aan Canadese zijde komt.  Maar toch heeft de Amerikaanse zijde zijn charmes: je staat heel dicht bij de watervallen (zelfs zonder extra te betalen, maar parking is ook hier schandalig duur).  Je wandelt door een park om er te geraken. Alleen plakte elk kledingstuk tegen je verhitte lijf, maar daar mocht je even niet bij nadenken.  Dat de watervallen niet zo spectaculair hoog zijn is één ding (zou teleurstellend effect kunnen hebben), maar dat ze heel breed en met volle kracht stromen is een ander ding. Je kunt je perfect inbeelden dat wie in die stroom water terecht komt, zelden levend de bodem raakt, want vooral de Amerikaanse waterval eindigt in een hoop rotsblokken.

 

Nadien staken we via de Rainbow Bridge Canada binnen.  Dit is niet “zo gezegd, zo gedaan”, want er staat een heel lange rij wachtenden voor je.  De paspoorten worden grondig bekeken, je wordt gevraagd waar je zult verblijven en hoe lang je in Canada zult blijven.  Na deze procedure ben je een paar dagen toerist onder de Canadezen.  Gelukkig moet geld omwisselen niet, want met USD kan je ook hier overweg.  En de uitvinding van Visa draagt tot dit gemak bij.

Om heel eerlijk te zijn: ons hotel ligt het verst van alle toeristische hotels, maar daardoor ook het rustigst.  Het uitzicht vanuit onze kamer op de 17e verdieping is verrukkelijk.  Je ziet zowel de Amerikaanse falls als de Horseshoe Falls.

Dit is het uitzicht vanuit de kamervenster … om te “water”tanden hé.

Vooral het zicht bij valavond en nacht (vanaf 21 uur) is spectaculair te noemen, want de watervallen worden met verschillende kleuren verlicht. 

Extra geluk was aan onze zijde toen bleek dat er om 22 uur ook nog eens 10-minutendurend vuurwerk afgestoken werd naast de Amerikaanse watervallen.

Je kunt je de drommen volk wel voorstellen.  Eigenlijk wordt deze plek de nieuwe Las Vegas, want deze stad komt vooral ook ‘s avonds tot leven: het casino, de lichtjes, de aangename temperatuur… Tja, dan komt de romantiek om het hoekje kijken…

Goede nachtrust gehad en een heel lekker ontbijt ter plekke: ideale ingrediënten om een nieuwe dag Niagara te starten. Dit wordt duidelijk een rust- en genietdag.