Tja, wat moet een mens over deze dag vertellen?
Deze ochtend kon het schip niet in een haven aanmeren en bleef hij een stukje van het land liggen. Met een aantal reddingsboten waar tot 150 mensen in kunnen, werden we aan land gebracht: Icy Strait Point. Zo’n procedure heet “tendering". Op de foto hieronder zie je ook dat in het midden van de boot er twee reddingsboten “weg” zijn; tuurlijk, want ze hebben ons aan land gebracht hé.
Icy Strait Point is een uitvalsbasis voor uitstappen. Meer is dat niet. Het ligt bij Hoonah, dat een dorp is waar de originele bevolking, de indianen, shows opvoeren. We vonden dat te toeristisch en zijn enkel de twee wandelpaden op het eiland gaan opzoeken. Dat is juist geteld 2 km wandelpad. Trouwens, om die te bereiken is het echt de bedoeling dat je door een gebouw moet, dat een reconstructie is van de vroegere fabriek waar zalm ingeblikt werd. In dat gebouw vind je de diverse souvernirwinkels. Deze dag is dus zowat een verloren dag voor ons. We hebben samen nog enkele walvissen zien “blazen” en hun staart in de lucht weten gooien. En dat was toch wel een hoogtepunt van de dag. Ook nog een zeehond vanaf het land gezien. Maar alle dieren waren toch te ver van ons verwijderd om er goede foto’s van te maken. Dat betekent toch dat we veel uren aan boord waren waar we alweer te veel gegeten hebben en te weinig hebben bewogen.
Morgen wordt toch weer anders. Dan meren we aan in Juneau. Meer daarover morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten