Na het ontbijt in “The Garden” b&b vertrokken we naar het Wrangell St.Elias National Park. Onderweg kregen we vaak de olieleiding te zien, om die dan weer onder de grond te zien verdwijnen. Dit is wel logisch doordat we richting Valdez reden en de pijpleiding ook in Valdez aan het water eindigt. Een eind daarvan reden wij naar het oosten om het nationale park te bezoeken.
Op de eerste foto zie je de olieleiding weer onder de grond verdwijnt. Op de tweede foto zie je hoe de leiding horizontaal door het landschap trekt.
We slapen vanavond in het eeuwenoude hotel in Chitina (lees: tsjitna). Onze kamer is heel rudimentair: 1 bed, 1 nachttafel, 1 stoel en 1 badkamer (gelukkig sedert 1910 gerenoveerd). Zo moeten de eerste toeristen zich gevoeld hebben, denken we zo.
Vandaag hebben we bij 9°C de hele dag regen gehad . We zijn door een 17 km lange, kapotte highway gereden, wat zoveel als een grindweg met modder en putten bleek. Maar bij aankomst klaarde het op. Zo konden we nog 27 km door het park rijden langs de niet-geasfalteerde weg: McCarthy Road. Wel nog mooie foto’s kunnen maken.
Er wordt veel gevist ….. en die vis moet dan ook schoongemaakt worden.
Met zicht op de bergen en de rivier en in een meerjte vond een moose zijn avondmaal.
ik voel mij vaak zoals die moose; 't beest heeft gewoon honger, kijkt achter niets'...
BeantwoordenVerwijderen