Laten we het eerst eens over het weer hebben.
Wanneer je om 7 uur opstaat en het is 26 graden, dan is dat warm. Wanneer je om 9 uur in de auto zit naar Verona en in de auto lees je de buitentemperatuur 30 graden, dan is dat al heel warm. Wanneer je in Verona rondloopt en dan is het 36 graden, dan is dat té warm. Gelukkig koelt het om 18 uur af tot 34 graden en slapengaan lukt wanneer het binnen 26 graden wordt. We zeggen en schrijven dan 23 uur. Volg je een beetje?
Enfin, we zouden het hebben over Verona. In één woord: mooi! Verona heeft voor mij heel veel mooie stadspleinen, mooie kerken (ik had gelukkig een sjaal bij! om op mijn blote schouders te leggen), maar helaas weinig Shakespearegevoel. 
Dat er veel toeristen waren heeft me eigenlijk niet gestoord. Het viel al bij al mee.
Om het kort samen te vatten: het heeft iets van Rome (ik zei iets, niet veel) en iets van Venetië (ik zei … juist ja). Maar het pittoreske is er zeker, getuigen de foto’s.
Genieten mag ook wel eens. Deze schotel speciale kazen en hesp gecombineerd met dit lekkere brood met rozemarijn was best lekker. We deelden daarna de polenta met paardenstoverij en een portie risotto met asperges. Hierop teerden we de hele namiddag.
Na x-treden klimmen ben je niet alleen lichtjes buiten adem (zo goed is die conditie niet bij 36 graden) maar kun je vooral van het uitzicht genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten