Canada 16 juli 2011

 

Nadat we een uitgebreid (Engels) ontbijt gegeten hadden, reden we naar de overzetboot in Nanaimo. Na een uur wachttijd konden we eindelijk inchecken. De tocht duurt 90 minuten en opnieuw konden we niet aan dek vanwege het weer. Saai, alle foto’s in regenjas en dikke trui…het lijkt wel februari of maart.

Vandaag werd eigenlijk bijna volledig door het weer gedomineerd. Op het vasteland reden we naast de zee, een rivier of een meer, terwijl de regen met bakken uit de hemel viel, om daarna de Shannon Falls, een waterval, nota bene, te bezichtigen. Moet er nog water zijn? Nu blijkt dat onze cape onze beste aankoop van het seizoen is.

Squamish lieten we links liggen, wegens te moedeloos door het weer. Trouwens, de zichtbaarheid bleef door de uitvallende mist soms beperkt. Van het mooie landschap viel weinig te genieten, want alles was (vaak) tot aan de grond in wolken gehuld.

Zo reden we verder naar onze eindbestemming van de dag: Whistler. Whistler is een ski-oord in het Olympisch dorp van vorig jaar. Prachtig appartement. Helaas maar voor 1 nacht :(. Het weer was van die aard dat dineren een goed tijdsverdrijf leek. Gelukkig klaarde het ietsiepietsie uit na het diner, zodat een stevige avondwandeling er toch nog in zat. We probeerden een berg(je) te beklimmen naast de ski-afdaling van de Olympische Spelen. Amai, mijn achillespees :), maar toch alweer wat calorieën weggebrand. Toch een mooie klim, vind je niet?

Nu verder van ons appartement genieten, want zo’n luxe zien we toch niet snel meer terug.