18 juli 2010: Palm Springs

 

Vandaag reden we van de stad LA door onze eerste woestijn. Om op die stap voorbereid te zijn, heb je best ijs (nee, geen ijsjes, maar ijsblokjes) in een koelbox steken om je drankjes toch een dagje koel te houden. Zo zie je maar dat luxe relatief kan zijn.

We wilden via San Bernardino Forest (geen nationaal park, maar een keten van bergen waar je niet voor hoeft te betalen haha) naar Big Bear.

Voor de echte fans van Mooi en Meedogenloos: even een mythe doorprikken –> de weg van LA naar Big Bear duurt niet twee minuten, maar een dikke twee uren.  Maar het resultaat is ontzettend mooi. Het meer ligt op  8 000 feet (ongeveer 2 400 meter) hoogte en een deel van het stadje kun je moeilijk bereiken, omdat alles privédomein is, waar de rich and famous hun zomerverblijfje hebben.

Deze omweg naar Palm Springs deden we, omdat we anders toch te vroeg in ons hotel zouden inchecken. We konden diezelfde namiddag nog naar Joshua Tree National Park.

Hieronder zie je een foto bij zo’n Joshua Tree, die geen boom, maar een plant is.

Het zal je opvallen dat ook deze foto (weeral) inclusief de hoed en de zonnebril genomen is.  Wat zou jij bij 110°F of over de 40°C  doen ?

Bij Erik kwam het scoutsgevoel weer boven en wilde hij per se de enorme rotsblokken bedwingen.  Dat het ook nog lukte, zie je hierboven.

 

En ook hier gaat de zon onder… de duizenden molens beginnen bij valavond verwoed te draaien bij 30°C en een stevige (zeer warme) wind.

Slaap wel en tot morgen!